Говори и обраќања
Постхумно одликуван Методија Андонов Ченто со ,,Орден на Република Македонија’’
Петок, 22 Октомври 2010

Обраќање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов по повод постхумното одликување на Методија Андонов Ченто со ,,Орден на Република Македонија’’ за исклучителен придонес во остварувањето на вековниот стремеж на македонскиот народ за слобода и зачувување на својот идентитет и создавање на сопствена, самостојна, суверена и демократска држава, како македонски деец, борец, државник и прв претседател на Президиумот на АСНОМ.

Почитувани членови на семејството Ченто,
Почитувани присутни,
Дами и господа,

Во пресрет на денот на македонската борба, денес исправаме една голема историска неправда. Денес постхумно го доделуваме нашето највисоко државно признание - Орденот на Република Македонија, на Методија Андонов – Ченто. Големиот борец за Македонија, кој на првото заседание на АСНОМ беше избран за претседател на Президиумот, врховното законодавно и извршно народно претставничко тело и највисок орган на државната власт на Демократска Македонија. Функција на која бил избран и на второто заседание на АСНОМ. А на третото заседание на АСНОМ избран за претседател на Народното собрание на Демократска Федеративна Македонија, односно Народна Република Македонија. Или меѓу народот познат како првиот претседател на Македонија.

Почитувани,

Роден во предвечерието на славното Илинденско востание, во 1902 година во Прилеп, Методија Андонов – Ченто израсна со слободарскиот дух од тоа време. Дух кој го осветлуваше неговиот пат во борбата за националните права на македонскиот народ. Правото на идентитет и самоопределување. За таа негова борба бил апсен и осудуван неколку пати од сите власти што биле на просторот на  денешна Република Македонија.
Политички и стопански е активен во кралството Југославија бранејќи ја македонската национална кауза и залагајќи се за поголема слобода на Македонците и отварање на училишта на македонски јазик.
Ченто е еден од организаторите на Илинденските демонстрации во Прилеп во 1940 година. За таа негова активност е затворен во затворот во Ада Циганлија и Велика Кикинда. По излегувањето од затвор се залага за воведување на мајчин македонски јазик во наставата во училиштата и повторно е уапсен како македонски националист и сепаратист, затворен и интерниран во Баина Башта при што е осуден на смрт. Одведен е дури на стрелање но во последен момент, поради новите околности што ја зафаќаат тогашна Југославија, на 15 април 1941 година е ослободен.
Од тоа време останале во сеќавање неговите зборови: “Не можете ниту Вие, ниту кој било друг да ни забрани нам и на нашите деца, дома и овде на часовите да зборуваме на својот мајчин македонски јазик, затоа што ние сме Македонци, а нашите деца се македонски деца. Ние Македонците имаме свој јазик и нашите деца имаат право да зборуваат насекаде на својот мајчин јазик.“
Од 1935 до 1940 година е претставник на прилепските трговци во Индустриско-трговската комора во Скопје, каде отворено се спротивставува на тогашната власт. За неговите изјави биле информирани редовно властите во Белград со оценка дека се сепаратистички и автономистички.

Во 1941 и 1942 година, неколку пати е апсен и задржуван во затворите во Прилеп и Битола, од страна на бугарската влст, затоа што повикува на борба против фашизмот . Тогаш јавно изјавува: “за да се спечали слободата има само еден пат: борба!“ која “може да има само една форма: општо оружано народно востание!“ Во 1943 година  е интерниран, близу бугарско-турската граница, а подоцна во логорот Чучулигово во близината на Петрич.
По ослободувањето од интернација. Ченто се среќава со Кузман Јосифовски – Питу, неговиот сограѓанин, кој е главната движечка сила за ослободувањето на Македонија. Питу многу добро ја знае улогата и дејноста на Ченто и му укажува зошто е потребно да се приклучи кон НОБ. Ченто веќе во октомври 1943 е на слободните територии во Дебарца. Именуван е за член на Главниот штаб, а подоцна и за претседател на Иницијативниот одбор за свикување на АСНОМ.
 
Воден од принципите, кои, според него, “во основа не се разликуваа од принципите на Илинденското востание и Крушевската Република“ тој се бореше илинденските идеали да станат денес наша реалност. Жестоко се залагаше за нив при подготовките за свикувањето на АСНОМ. Тогаш, Ченто има напишано: “Најважниот акт со кој првото македонско Народно Собрание ќе излезе, пред нашиот народ, ќе биде историската прокламација на полната национална слобода на Македонија. Со други зборови, тоа ќе стане радосен весник на вековниот идеал за слобода.“
Во јуни 1944 година заедно со Мане Чучков и Кирил Петрушев одат како македонска делегација на Вис. Имаат средба со Тито и го убедуваат дека македонскиот народ има право да ги ужива сите права што им припаѓаат и на другите народи.

Почитувани,

Отварајќи го првото заседание на АСНОМ, Панко Брашнаров, жив сведок на двата Илиндени ќе каже: “животворниот извор на слободата не секна. Македонија ја поделија, ропствата се сменија, но борбата на македонскиот народ не престана.”

Визијата на Ченто и на Брашнаров ја потврди и Манифестот на АСНОМ од 2 август 1944 година, во кој стои: Македонски народе, од тешките борби и пролеаната крв на најдобрите македонски синови излегува денес првото Народно Собрание, тој симбол на твојата слобода и изразител на твојот суверенитет, и ја прокламира пред цел свет полната национална слобода на македонскиот народ во ПРВАТА СЛОБОДНА МАКЕДОНСКА ДРЖАВА. Вековниот идеал на македонскиот народ се постигнува...“

Верен на демократските републикански традиции, како вистински народен трибун, Методија Андонов – Ченто ни го остави својот завет: “Се исполни вековната желба на македонскиот народ. Таа слобода и рамноправност ние ќе ја пазиме како зеница во окото...“

Ченто како избран пратеник во Собранието на НРМ и пратеник во Собранието на Југославија поднесува амандман на Нацрт Уставот на ФНРЈ и токму негова заслуга е внесувањето на одредбата за правото на народите на самоопределување, вклучувајќи го правото за отцепување. Користејќи ја токму таа одредба, нашето Собрание на 25 јануари 1991 година ја донесе Декларацијата за сувереност на Република Македонија, отцепувајќи се од дотогашната федерација.
Токму ова неговата искрена заложба за независна и демократска држава,  го доведе во судир со оние кои имаа поинакви планови за Македонија. Комунистичкото раководство ќе ги употреби сите можни средства против Ченто. Обвинуван е дека е против социјалистичка Југославија, дека е македонски националист и сепаратист, реакционер, застапник на буржоаска демократија.
Целта била јасна: негова целосна елиминација пред престојната Мировна конференција во Париз. Ченто имал желба да оди на Мировната конференција и да го постави барањето за правото на македонскиот народ на самоопределување.
Жестокиот притисок на тогашната власт е причина да се повлече од сите функции. Се вратил во Прилеп и се подготвувал да емигрира во САД. Набргу е уапсен и обвинет дека дејствува против Југославија, за обединување на Македонија под протекторат на САД.

Осудуван од Србите, затворан од Бугарите, сепак, најдолго се задржа и го изгуби своето здравје осуден од своите соборци во македонските затвори. Цел еден период неговото име и неговите заслуги беа избришани од учебниците, од книгите, од историјата. Забранија дури и името да му се спомнува. Токму затоа, Ченто е симбол на сите жртви од комунистичкиот режим чиј единствен грев беше што се залагаа за независна, демократска и просперитетна македонска држава.

Токму затоа, со денешниот чин сакаме да пратиме една јасна порака: Македонија никогаш нема да дозволи монтирани судски процеси, едноумие и тоталитаризам. Никогаш нема да дозволи нејзините синови да бидат заборавени. Никогаш нема да дозволи други да одлучуваат за нејзината судбина.

Почитувани,

Она за што Ченто мечтаеше, независна демократска македонска држава, конечно е остварено. Остварено е и духовното обединување на Македонците како дел од една слободна Европа и слободен свет.

Но, нашата задача не е завршена. Заветот кој Ченто ни го остави не смееме да го заборавиме, особено сега кога Македонија е исправена пред историски предизвици. Кога сите ние треба да застанеме под знамето на независна Македонија. Само сплотени, можеме да ја вардиме слободата, независноста и демократскиот поредок. Само сплотени можеме да ја чуваме Македонија, и не треба да има сомнеж дека тоа и ќе го направиме. На тоа не обврзува Ченто. Не обврзуваат нашите славни претци. На тоа не обврзуваат и генерациите кои следат.

Ви благодарам.

60-годишнина од донесувањето на Европската конвенција за човекови права на Советот на Европа
Вторник, 19 Октомври 2010

Обраќање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов на 60-годишнината од донесувањето на Европската конвенција за човекови права на Советот на Европа

Почитуван генерален секретар на Советот на Европа г-дин Јагланд,
Почитуван генерален секретар на ООН г-дин Бан Ки Мун,
Почитуван претставници на земјите членки на Советот на Европа,
Дами и господа,
 
Со посебна чест се обраќам денес, по извонредно значаен повод за граѓаните на Европа. Задоволството за мене е уште поголемо што се обраќам во време кога мојата земја, Република Македонија претседава со Комитетот на министри на Советот на Европа, токму кога се прославува ваков значаен јубилеј.
Пред шеесет години, кога со прифаќањето на Европската конвенција за заштита на човековите права  европските држави се откажаа од дел од својата неприкосновена сувереност, оваа значајна, но и чувствителна област – човековите слободи и права доби афирмација преку повисока инстанца на заштита.

Почитувани,
 
Неспорно тогаш поставениот систем ја оправда својата основна функција - да понуди гаранции за заштита на основните човекови права во европските држави, но и да биде главна алатка во рацете на европските граѓани во ситуациите кога нивните загарантирани индивидуални права се загрозени или повредени, овозможувајќи за првпат во историјата индивидуална акција на граѓанинот и можност за негово директно обраќање пред еден меѓународен судски орган -Европскиот суд за човекови права. Но, и повеке од ова, контролниот механизам на Конвенцијата овозможи коректив и на „демократските недостатоци“ на националните правни системи. Пресудите на Европскиот суд за човекови права влијаеа врз отстранување на правните дефекти и усвојувањето и примената на домашен план на правни стандарди и принципи за заштита на човековите права кои се компатибилни со Конвенцијата.

Заштитата на човековите права, демократијата и владеењето на правото - основните вредности што ги промовира Советот на Европа, се област која што постојано се менува, надградува и прилагодува. Четиринаесетте усвоени Протоколи кон Конвенцијата се релевантен показател на ваквиот развој. Но, на овој значаен јубилеј не треба да зборуваме само за минатото и да го славиме постигнатиот успех. Свесни дека ништо, па ни овој систем не е совршено  треба да зборуваме и за иднината и за актуелниот предизвик поврзан со обезбедувањето на  ефикасност на контролниот механизам на Европската конвенција за човекови права.

Почитувани,

Сите ние сме горди што Конвенцијата одамна ги надмина границите на европскиот континент и служи како позитивен пример од кој црпат инспирација голем број на механизми за заштита на човековите права низ светот. Во овој контекст, сакам да посочам дека ме радува фактот што овој јубилеј го прославуваме заедно со Генералниот секретар на Обединетите нации. Потребата од наша континуирана соработка е разбирлива.

Дами и Господа,

За прв пат, од нашето зачленување во Советот на Европа,  како држава имаме чест да претседаваме со најстарата пан-европска организација која ја претставува „европската правна совест и свест“ и ги обединува заложбите на 47-те земји членки во нивните напори за делење на заедничките вредности.
Реформата на системот за заштита на човековите права, воспоставен со Конвенцијата е еден од главните приоритети и предизвици на Советот на Европа денес. Тоа е еден од приоритетите и на Македонското претседателство.
За Европскиот суд за човекови права да функционира за исполнување на својата цел неопходно е неговите одлуки да бидат во целост почитувани и спроведувани од страна на сите земји-членки.
Мора да се зајакне улогата на Судот и на Комитетот на министри, за да се стави крај на непочитувањето на Европската конвенција за човекови права од оредени земји членки. Македонското претседавање се надоврза на активностите од Интерлакен-процесот и организираше Конференција посветена на принципот на супсидијарност, за интегрирање на правните случаи на Судот во националното законодавство и практика. Со тоа даваме наш придонес кон реформата на Европскиот суд за човекови права.
Би сакал да го споменам, како процес од извонредно значење, и пристапувањето на Европската унија кон Конвенцијата и да ја поздравам цврстата определба и започнатите активности за практична реализација на овој голем и сложен проект.

Дами и господа,

Денес ви се обраќам како Претседател на земјата претседавач на Комитетот на Министри на Советот на Европа, но истовремено и избран претставник на граѓаните на Република Македонија. Денес, кога ги славиме бројните и неоспорни придобивки од Конвенцијата, ние во Македонија преку Охридскиот Рамковен Договор не само што ги почитуваме туку и ги надградуваме воспоставените стандарди на Конвенцијата. Сепак, морам да нагласам дека дел од овие принципи во некои Европски институции не се применуваат кон нас, кон граѓаните на Република Македонија, пред се поради политички притисок од една земја членка. Ваквиот меч со две острици повеќе боли кога удира во најсветлата придобивка од демократијата – човековите слободи и права, но особено човековото достоинство.
Денес сме собрани тука, на местото каде основните човекови права и слободи се афирмираат, се почитуваат, се промовираат и се заштитуваат. Тука, каде што се слават различностите, каде се вреднуваат и повеќе бројните и помалку бројните и најмалите. Тука, каде што се поздравува индивидуалноста, исто како и колективноста.
Се сеќавам на некои дебати пред 15 години во овој дом на човековите права, кога одредени политичари на земји членки се обидуваа да го оспорат правото на македонскиот народ и на македонецот како дел од европскиот етно-културен мозаик, да се само-идентификува онака како што се чувствува.
Но, денес сум горд и како Претседател на Република Македонија, но и како македонец, што во името на сите држави членки на Советот на Европа, можам да ги испратам благородните пораки за промоција на човековите права во Европа, токму на мојот мајчин македонски јазик.

Од тука, од оваа куќа би сакал да укажам голема благодарност на пратениците на Парламентарната асамблеја на Советот на Европа, зашто вие бевте најголемите поддржувачи на членството на нашата земја и на правото на македонците да бидат македонци. Денес, нема ниту една држава, ниту една влада и ниту една сила која може да му го оспори правото на македонците да бидат македонци, бидејќи човековите права се и посилни и потрајни од минливоста на одредени влади или одредени политичари.
Почитувани, дозволете ми да бидам краток и јасен во однос на почитувањето на Конвенцијата. Најголемиот проблем е што премногу зборуваме, а премалку реализираме. Ние, како генерација, мораме одново и одново да ја препрочитуваме Конвенцијата која е фундамент на она што треба да го развиваме, таа е темелот на Европскиот дом.

Дами и господа,

Ќе завршам. Горд сум што денес, овде, со вас присутните, и со сите граѓани на Европа го славам овој многу значаен јубилеј на кој го величаме овој голем успех на човештвото.  Овој систем воспоставен со Европската конвенција за заштита на човековите права што влијаеше врз демократскиот развој на Европа мораме да го сочуваме, унапредуваме и усовршуваме.

Ви благодарам.

Oтворање на 31-от Филмски фестивал “Браќа Манаки“
Сабота, 16 Октомври 2010

Oбраќање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов, на отворањето на 31-от Филмски фестивал “Браќа Манаки“

Почитувани,

Ми претставува особена чест и задоволство да ве поздравам како покровител на фестивалот посветен на седмата, обединувачка уметност. Филмот ги поврзува народите и културите исто онолку успешно колку што во себе ги сплотува речиси сите други уметности.

Веќе три децении меѓународниот Филмски фестивал “Браќа Манаки“ е мост на културата кој најнепосредно ја поврзува македонската публика со извонредно значајните македонски, европски и светски филмски остварувања. Промовирајќи ги различните филмски естетики и значењето на филмската фотографија тој е своевидна промоција на Македонија во светот, на нашата кинематографија и пошироко на нашата култура.

Почитувани,

Оваа година, повторно, празникот на филмот го славиме на вистинското место, во Битола.

Денес сме тука благодарение на граѓаните на Битола. Благодарение на нивната посветеност, максималната поддршка и љубов кон фестивалот. Впрочем, за тоа најдобро зборуваат и корените на манифестацијата.

Овој фестивал изникна од семето кое го посеаја првите македонски и балкански сниматели, браќата Јанаќи и Милтон Манаки. Со своето визионерство пред повеќе од еден век браќата Манаки ја внесоа Битола и Македонија на светската филмска мапа. Низ објективот на познатата “Камера 300“ тие ја промовираа и афирмираа нашата историја, култура, секојдневие. Велат, една слика вреди колку илјада зборови. Тогаш, можеме да претпоставиме колкава е културно - историската вредност на илјадниците метри филмски ленти кои славните браќа ни ги оставија во наследство. Затоа, горди сме на нив, како што сме горди на овој значаен фестивал.

Почитувани,

Со верба дека очекувањата на публиката за високо квалитетен репертоар ќе бидат исполнувани и во годините и децениите кои претстојат, го прогласувам 31-от Филмски фестивал “Браќа Манаки“ за отворен.

Ви благодарам.

Четврти меѓународен конгрес ,,Исламска цивилизација на Балканот“
Четврток, 14 Октомври 2010

Обраќање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов на Четвртиот меѓународен конгрес ,,Исламска цивилизација на Балканот“

Почитувани,

Ми претставува особена чест да ве поздравам тука, во храмот на науката и уметноста, како покровител, но и како учесник на Четвртиот меѓународен конгрес “Исламска цивилизација на Балканот“.

Културното наследство на Балканот, во секој историски период, сведочи за комплексноста на животот кој го граделе различни луѓе, различни религиски, етнички и јазични заедници. Тие честопати се конфронтирале, судирале но и знаеле да најдат модел на коегзистенција, взаемна почит и заеднички интерес.

Со оглед на фактот што Балканот е простор меѓу Истокот и Западот, меѓу хеленистичката и римската сфера на влијание. Балканот е едноставно место на среќавање на големи цивилизации и култури кои со себе го носеле богатството на различностите на овие простори. Но истовремено Балканот бил и предизвик  на кој требало да се реагира на соодветен начин.

На Балканот поделбата на христијанството на православие и католицизам, предизвикала многу трауми и мачни моменти, особено за богомилите. Различните христијански цркви живееле една покрај друга, негувајќи заедничка културна рамка во која се наоѓале спротивставените православни и католички влијанија, грчкиот алафавит,  римската абецеда, глаголицата, кирилицата.

Два века пред распадот на Византија, Балканот страдал од политичка нестабилност и од внатрешни борби меѓу грчки, словенски, венецијански господари и стопани. Во една таква атмосфера на Балканот доаѓат Османлиите и исламската цивилизација.

Во многу национални истории на Балканот доаѓањето на Исламот и на Османската власт се толкува како почеток на еден нов мрачен период од кој балканските христијани никогаш нема целосно да се повратат.

Меѓутоа, историските факти укажуваат на нешто сосем друго. На пример како што наведува Марк Мазовер, инаку многу добар познавач на балканските прилики: На местото на старите господари дошле нови. Османските војници (и муслимани и христијани) биле наградувани со имоти, а некои од старите византиски работни задолженија останале на сила. Угледни грчки и словенски семејства го прифатиле исламот и влегле во османската елита; некои успеале, за кратко време, да ги задржат имотите без да ја сменат верата.

Бескрајните војни кои беснееле во четиринаесетиот век на Балканот  биле заменети со стабилност што ја донела организираната османска држава. Тој период во историјата, особено во 16 и 17 век е наречен „Pax Ottomana“.

Во 18 и 19 век состојбите се промениле. Империјата се соочила со нови тешкотии произлезени од непрекинатото војување. Во тоа време Балканот обезбедувал околу две третини од даноците на целата Империја. Најголемиот товар паднал врз селанството. Се јавува ајдуштвото. На Балканот доаѓаат идеите од Француската револуција. Почнуваат востанијата, се создаваат нови држави. Повторно има нови поделби и Балканот станува простор кој тешко може да се дефинира.

По запознавањето на исламот, балканските народи почнуваат потолерантно да мислат за луѓето од друга религија и друго политичко убедување. Се јавила реакција со желба за самоодржување. Се зацврстило чуството на припадност кон одредена заедница и поттикот за јуначки дела. Се чуствувало влијанието врз книжевноста, особено љубовната лирика, врз народното творештво, на епиката. Се чуствува влијанието врз музиката.

Османлиското градинарство и особено цвеќарство го менува ликот на балканските градови и села. Секаде се сади цвеќе, посебно трендафили, лалиња, јасмин. Се садат овошни насади кои претходно ги немало на Балканот: смокви, бадеми, кајсии, дињи, лубеници и различни зачини. Почнува да се одгледува пченката. Огромно е влијанието за создавање нови занаети и услуги: бакарни садови,  производи од кожа, од памук и од свила. Огромно е влијанието врз сите балкански кујни. Храната станува се поразновидна, со специјалитети кои опстоиле до ден денес.

Исламската цивилизација на Балканот, чие значење е еднакво на значењето на христијанската цивилизација, суштински влијае врз физиономијата и богатството на нашите култури и општества.

Поуката од тоа е дека  Балканот е мирен и стабилен, но и самиот продуцира мир, стабилност и безбеднос единствено кога е на отворен простор. Тогаш, Балканот ја има онаа способност да ги помирува различностите, да ги сплотува културите и цивилизациите, да создава трајни вредности.

Почитувани,

Во Македонија соживотот меѓу Христијанството и Исламот може да се види речиси на секој чекор. Од споделените светилишта, каде и христијаните и муслиманите заедно се молат на Бога, преку традицијата на заедничко празнување на најзначајните верски празници.

Ние имаме Собрание, Влада, општини, во кои заедно работат и високи функционери и обични службеници од различни религии. Македонија имаше Претседател кој не припаѓа на мнозинската верска заедница. Ние сме земјата која на светот му ја даде Мајка Тереза, која денес е почитувана од сите во нашиот регион, независно од нивната религија. Заедништво кое се искажува во речиси сите сфери.  ние доживуваме обнова на религиозните чуства кај нашите граѓани, независно дали станува збор за христијани, муслимани, евреи. Оваа природна реакција е враќање на некои подзаборавени вредности, но и обид да се дадат нови одговори на модерното време. Разбирливо е дека има реакции, понекогаш и загриженост од обновата и новите форми на религиозниот живот во Македонија. Затоа, мораме да се спознаеме подобро, да инсистираме на сознанието дека почитувањето на сопствената религија не е акт насочен против некого. Исто како што слободата на граѓаните кои не припаѓаат на одредена религија, кои секако имаат право да постапуваат спротивно на религиските правила, не може и не смее да се сфати како атак врз религијата. Македонската мултиетничност и мултиконфесионалност, не значат ограничување на градењето верски објекти, ограничување на учењето на религиите, за да не се навреди другиот. Напротив, тие значат слободно славење на религијата, како и слобода да не се слави ниту една религија.

Секако, религијата не смее да се наметнува, и не смее да заплашува. За да биде витален, еден систем на верување мора да биде отворен и да им даде на верниците можност соодветно да одговорат на прашањето на сомнежот. Силната религија не врши присилиа врз своите верници, силната религија нив ги привлекува како светлина во ноќта.

Нашиот исклучителен придонес како земја во која религии, традиции и разни етнички групи соработуваат за градењето на заеднички дом и се во потрагата по одговорите на некои вечни прашања, е доказ дека е можна подобра иднина за регионот, Европа и светот.

Со увереност дека овој значаен, четврти меѓународен конгрес, ќе фрли ново светло врз вредностите на исламската цивилизација на Балканот, Ви посакувам успешна и плодна работа.

Ви благодарам.

Признание “Повелба на Република Македонија” за Владислав Барчиковски
Четврток, 14 Октомври 2010

Обраќање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов по повод доделување на
признание “Повелба на Република Македонија” на Владислав Барчиковски

Почитуван г-дин Барчиковски,
Почитувани членови на семејството Барчиковски,
Почитуван амбасадор на Република Полска,
Дами и господа,

Имам голема чест и задоволство да ви се обратам по повод доделувањето на „Повелба на Македонија“ на Бригадниот генерал, професор д-р Владислав Барчиковски.

Денес на церемонијата на доделувањето на признанието „Повелба на Македонија“ на доктор Владислав Барчиковски, имаме извонредна можност да се поклониме пред неговата научна големина и пред неговата хуманитарна дејност.

Господинот Владислав Барчиковски како доктор својот живот го посвети на помаѓање на луѓето и вo организирање и спроведување на активности на хуманитарен план. Во рамките на своите ангажмани, доктор Барчиковски несебично се ангажираше во згрижувањето и пружањето лекарска помош на Македонците-бегалци (партизани и цивили) во Република Полска кон крајот и почетокот на граѓанската војна во Грција (1946-1949).
Со овој придонес доктор Барчиковски остави траен залог во зацврстувањето на пријателските односи меѓу македонскиот и полскиот народ.

Помаѓањето на ранетите и болните не беше само обичен медицински третман. Тоа беше и зацелување на душевните рани на луѓе кои ги изгубија своите домови и ги оставија своите најблиски заминувајќи на одалеченост од илјадници километри. Освен професионална медицинска нега, доктор Барчиковски заедно со своите полски колеги и сограѓани, на своите пациенти им го дарија и своето срце.

Сево ова никогаш нема да биде заборавено од сите оние кои поминаа низ медицинските третмани и од нивните семејства. Денеска со нас се и неколку од пациентите на доктор Барчиковски, живи сведоци на неговата хуманост и професионалност. Тие се и живи сведоци на една голгота на македонскиот народ чии рани сеуште не се исцелени и која се надеваме дека нема никогаш да се повтори, никому.

Почитувани,

Македонија има одговорност да ги слави своите пријатели и да не ги заборави сите собитија од својата историја. Само така ќе можеме  без товар и премолчени вистини од минатото да се сочиме со сегашноста и подготвени да ја пречекаме иднината.

Докторе Барчиковски, вие сте апсолутен пример дека не постојат бариери кога е во прашање талентот, волјата и истрајноста. Хуманоста и грижата за луѓето не можат да ја спречат ниту војни, ниту тоталитарни режими, ниту било какви историски неприлики.

На крајот дозволете ми уште еднаш во името на сите македонски граѓани, во името на Република Македонија и во мое лично име да ви ја искажам сета почит и благодарност со надеж дека вашите несебични и големи дела ќе бидат инспирација за сегашните и идни генерации во Македонија и во вашата родна Полска , да ги применуваат добрите дела во секојдневното живеење со сите луѓе и секако со тоа да придонесат за подобар и похуман  свет.

Обраќање на Претседателот Иванов на 65 Генерално Собрание на Обединетите нации
Петок, 24 Септември 2010

Господине Генерален Секретар, екселенции, дами и господа. Имам особена чест и привилегија, денес да се обратам пред овој единствен форум, каде и големите и малите, и моќните и помалку моќните нации имаат еден глас. Форум од кој со право се очекува дијалог и лидерство во справувањето со предизвиците на мирот и безбедноста, гладот и развојот, човековите права и климатските промени.
Успехот е можен само со издигнување над поединечните интереси. Убеден сум дека денес, повеќе од било кога, имаме причини нашите зборови да ги артикулираме во акција, секој посебно и сите заедно.
Дозволете ми најпрво да упатам честитки и да го поздравам изборот Претседател на 65тото Генерално Собрание, г-дин Џозеф Дајс и да ја изразам нашата подготвеност за соработка за време на неговиот мандат. Би сакал да му упатам и честитки на досегашниот Претседател, господинот Треки, за неговото успешно претседавање со 64-то Генерално Собрание. Истовремено, ја користам оваа прилика да ги поздравам ангажманите и напорите и на Генералниот Секретар, г-динот Бан Ки-мун, насочени кон јакнењето на улогата на оваа, наша организација.
Господине Претседател, дами и Господа. На самиот почеток, би сакал да кажам неколку збора во врска со последиците на глобалната финансиска и економска криза и особено за улогата на Обединетите Нации во овој контекст. Глобалната криза економска и финансиска претставуваше предизвик кој можеше ефективно да ги уназади позитивните процеси околу имплементацијата на милениумските развојни цели, борбата за постигнување мир во сите региони. Мислам дека сите ние, земјите членки и самиот систем на Обединетите нации успешно се справувавме со неа.
Навремено и заеднички се изнајдоа адекватни решенија за голем дел од проблемите и беа отпочнати процеси за олеснување на ефектите од кризата, како и за соочување со можни нови, идни кризи. Се презедоа акции за ублажување на најпогодените, согласно акционите планови, и преку соодветна поддршка и соработка, најчесто резултирајќи со успешен пресврт. Да не заборавиме, економската, финансиската, и со  самото тоа и социјалната безбедност, се основата на која почива одржливиот развој, националната и глобалната безбедност и просперитет.
Дами и господа, Се наоѓаме на 5 години од крајниот рок за исполнување и реализација на Милениумските развојни цели. Јасната цел е пред нас - цел пред која не смееме да потклекнеме, сега кога и покрај забавеноста на темпото за нивна реализација, на сите ни е јасно колкав е влогот и кои би биле придобивките.
Го поздравувам исходот од состанок на високо ниво за Милениумски развојни цели одржан минатата недела, на кој се обврзавме да ги зајакнеме напорите до крајната цел.
Република Македонија, како и досега, останува максимално посветена на целосното исполнување на целите и тоа е инкорпорирано на национално ниво во Стратегијата на Владата за економски и одржлив развој, како и националната легислатива која е прилагодена кон актуелните обврски кои произлегуваат од меѓународните документи.
Од друга страна, глобалниот феномен на климатските промени претставува сериозна закана за нашата планета и за нашиот начин на опстојување. Се почестите природни непогоди и хуманитарни катастрофи веќе неколкупати јасно ни ставија до знаење дека природата реагира на неодговорниот однос на човештвото кон неа.
Но, битката за природата не смее да биде само декларативна и да се води на глобално ниво. Таа мора да се случува во секое мало гратче, во секоја држава, со развој и стриктно почитување на националните стратегии. Тие успешни формули потоа треба да бидат преточени во заедничката, глобалната битка за зачувување на нашиот
начин на живот во согласност со потребите на планетата. Република Македонија е целосно подготвена соодветно да придонесе во глобалните напори. Преземаме многу иницијативи.
Вистински сме фокусирани на најдоброто можно оружје во оваа битка, јакнење на свеста, образованието и културата која се однесува на намалување на употребата на електричната до намалување на штетните емисии во атмосферата. Како страна на Рамковната Конвенција за климатски промени, повеќе од една деценија, во мојата земја активно се работи на остварување на целите на истата.
Екселенции, За жал, светот се уште не живее во посакуваниот мир и просперитет. За жал, се уште сме сведоци на секојдневно нарушување на мирот и безбедноста во одредени региони во светот, на стари и замрзнати конфликти, а се забележува и појава на нови тензии во неколку региони во светот. Ако основната институционална и суштинска цел на оваа организација е потребата човештвото да биде поштедено од страдања, војни, конфликти, тогаш треба да се запрашаме дали се доволни напорите кои треба да го обезбедат мирот и просперитетот. Одговорот е не, ниту на глобално ниту на регионално ниво.
Врз суштината на конфликтите, најчесто предизвикани од недостиг на демократски процеси и владеење на правото во одредени региони, сериозно влијание имаат и последиците од глобалната финансиска и економска криза, но и на бавното темпо на исполнување на зацртаните милениумски развојни цели.
Само со промовирање на мирот, човековите права и владеењето на правото, со дијалогот и толеранцијата, можеме да го направиме светот поправично и праведно место за живеење.
Господине Претседател. Во контекст на претходно искажаното, ја поздравувам актуелноста на темата на оваа Сесија, која треба да помогне во креирањето на ефективни одговори на глобалните кризи и да и ја врати улогата на Обединетите Нации во глобалното управување. Треба да се врати изворната идеја на основоположниците на Обединетите Нации, тие ни оставија завет.
Република Македонија силно ги подржува заедничките напори за подобрување на целосната кохерентност на системот на Обединетите Нации.
Сметам дека сите се согласуваме дека беше, и е потребно, редефинирање на функционирањето на системите на Обединети нации, со цел тие на најдобар и на најефикасен начин да одговорат на барањата и приоритетите на земјите членки. Да создадеме високо функционална организација за глобално управување. Организација во која што ќе нема преклопување на мандатите, туку постигнување максимален ефект со соодветно и транспарентно користење на постоечките ресурси.
Екселенции, дами и Господа, делегати,
Република Македонија, уште од своето осамостојување, целосно е посветена на суштински реформи во сите сфери, насочени кон унапредување на демократијата и подобрувањето на животниот стандард на своите граѓани, засновани врз историските традиции на почитувањето на мултиетничкиот соживот, дијалогот и меѓусебното разбирање. Нашите постигања во овој контекст се препознатливи и меѓународно признати. Токму заради тоа, Република Македонија со право очекува датум за почеток на пристапните преговори со ЕУ и покана за членство во НАТО. Ги исполнивме потребните реформи за влез во НАТО, пет години сме земја кандидат за ЕУ, една година сме со позитивна препорака за почеток на преговори со ЕУ. Но, за жал, граѓаните се уште не ги почуствувале придобивките од тоа, а реформите кои не донесоа до пред вратите на овие организации не беа ни малку лесни.
Покрај тоа, мојата земја е активно посветена кон регионалната соработка и градењето на добрососедски односи. Го прифаќа и промовира дијалогот, како единствен начин за надминување на сите отворени прашања во регионот.
Република Македонија сите свои расположиви капацитети ги насочува кон реализирање на врвните стратегиски цели на надворешната политика - интеграцијата на земјата во ЕУ и НАТО. Сакам да напоменам дека пред петнаесет години овде во Њујорк беше потпишана Времената спогодба со нашиот јужен сосед со кој таа се обврза да не го спречува членството на мојата држава во меѓународните и регионалните организации и интеграции.
Но, морам да го споменам фактот дека мојата земја сеуште чека пред вратата на овие две организации заради постапките на нашиот јужен сосед, спротивни на обврските преземени со Времената спогодба. Република Македонија е целосно посветена на процесот на решавање на разликата со Грција во рамките на механизмот воспоставен со Резолуциите на ОН. Станува збор за нашето име, за нашето право на самоидентификација и човечко достоинство. Правиме се што можеме за да имаме блиски и пријателски односи со соседна Грција, со нејзините граѓани. Решението е можно само доколку се почитуваат Повелбата на ОН, нејзините Резолуции, меѓународното право и принципи врз кои почива меѓународниот поредок. Република Македонија и нејзините граѓани заслужија да ги уживаат придобивките од членството во НАТО, и да ги започнат преговорите за интеграција во ЕУ.
Почитувани Екселенции и делегати, Вчера, токму во ОН, со грчкиот премиер остварив средба во насока на градење клима на меѓусебна доверба и разбирање, и се надевам дека како две соседни земји кои живееле и ќе живеат една со друга, ќе успееме да изнајдеме взаемно прифатливо решение. Тоа ќе биде голем чекор за нас, но и голем чекор кон исполнувањето на заедничката визија за целиот наш регион. Морам да ви кажам дека сум охрабрен од тоа како стојат работите во нашиот регион.
Се поинтензивната комуникација и соработка придонесува за подобро разбирање и почитување. Со прифаќање на дијалогот, како единствен начин за надминување на наследените проблеми и отворени прашања, се креира еден нов амбиент. За тоа сведочи и вториот по ред Балкански лидерски форум, оддржан токму тука во Њујорк, пред неколку дена. Полека но сигурно, Балканот си го враќа нарушениот углед. Балканот повторно претендира да стане дел од отворениот европски простор, на кој ќе се почитуваат европските вредности, европските критериуми и европските принципи. Балканот бил и останува Европа.
Господине Претседател, Екселенции, Дами и господа
Дозволете ми да завршам со констатацијата дека Република Македонија верува во Организацијата на Обединетите Нации, верува во постулатите на кои таа почива. Верувам дека таа може да ја зачува стабилноста на меѓународниот поредок и односи и успешно да се справува со сегашните и идни глобални предизвици. Република Македонија е подготвена да го продолжи својот конструктивен придонес во исполнувањето на таа цел. Ви благодарам.

 
Почеток < Пред 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 Следно > Крај
Страница 54 од 60