Говори и обраќања
Признание “Повелба на Република Македонија” за Владислав Барчиковски
Четврток, 14 Октомври 2010

Обраќање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов по повод доделување на
признание “Повелба на Република Македонија” на Владислав Барчиковски

Почитуван г-дин Барчиковски,
Почитувани членови на семејството Барчиковски,
Почитуван амбасадор на Република Полска,
Дами и господа,

Имам голема чест и задоволство да ви се обратам по повод доделувањето на „Повелба на Македонија“ на Бригадниот генерал, професор д-р Владислав Барчиковски.

Денес на церемонијата на доделувањето на признанието „Повелба на Македонија“ на доктор Владислав Барчиковски, имаме извонредна можност да се поклониме пред неговата научна големина и пред неговата хуманитарна дејност.

Господинот Владислав Барчиковски како доктор својот живот го посвети на помаѓање на луѓето и вo организирање и спроведување на активности на хуманитарен план. Во рамките на своите ангажмани, доктор Барчиковски несебично се ангажираше во згрижувањето и пружањето лекарска помош на Македонците-бегалци (партизани и цивили) во Република Полска кон крајот и почетокот на граѓанската војна во Грција (1946-1949).
Со овој придонес доктор Барчиковски остави траен залог во зацврстувањето на пријателските односи меѓу македонскиот и полскиот народ.

Помаѓањето на ранетите и болните не беше само обичен медицински третман. Тоа беше и зацелување на душевните рани на луѓе кои ги изгубија своите домови и ги оставија своите најблиски заминувајќи на одалеченост од илјадници километри. Освен професионална медицинска нега, доктор Барчиковски заедно со своите полски колеги и сограѓани, на своите пациенти им го дарија и своето срце.

Сево ова никогаш нема да биде заборавено од сите оние кои поминаа низ медицинските третмани и од нивните семејства. Денеска со нас се и неколку од пациентите на доктор Барчиковски, живи сведоци на неговата хуманост и професионалност. Тие се и живи сведоци на една голгота на македонскиот народ чии рани сеуште не се исцелени и која се надеваме дека нема никогаш да се повтори, никому.

Почитувани,

Македонија има одговорност да ги слави своите пријатели и да не ги заборави сите собитија од својата историја. Само така ќе можеме  без товар и премолчени вистини од минатото да се сочиме со сегашноста и подготвени да ја пречекаме иднината.

Докторе Барчиковски, вие сте апсолутен пример дека не постојат бариери кога е во прашање талентот, волјата и истрајноста. Хуманоста и грижата за луѓето не можат да ја спречат ниту војни, ниту тоталитарни режими, ниту било какви историски неприлики.

На крајот дозволете ми уште еднаш во името на сите македонски граѓани, во името на Република Македонија и во мое лично име да ви ја искажам сета почит и благодарност со надеж дека вашите несебични и големи дела ќе бидат инспирација за сегашните и идни генерации во Македонија и во вашата родна Полска , да ги применуваат добрите дела во секојдневното живеење со сите луѓе и секако со тоа да придонесат за подобар и похуман  свет.

Обраќање на Претседателот Иванов на 65 Генерално Собрание на Обединетите нации
Петок, 24 Септември 2010

Господине Генерален Секретар, екселенции, дами и господа. Имам особена чест и привилегија, денес да се обратам пред овој единствен форум, каде и големите и малите, и моќните и помалку моќните нации имаат еден глас. Форум од кој со право се очекува дијалог и лидерство во справувањето со предизвиците на мирот и безбедноста, гладот и развојот, човековите права и климатските промени.
Успехот е можен само со издигнување над поединечните интереси. Убеден сум дека денес, повеќе од било кога, имаме причини нашите зборови да ги артикулираме во акција, секој посебно и сите заедно.
Дозволете ми најпрво да упатам честитки и да го поздравам изборот Претседател на 65тото Генерално Собрание, г-дин Џозеф Дајс и да ја изразам нашата подготвеност за соработка за време на неговиот мандат. Би сакал да му упатам и честитки на досегашниот Претседател, господинот Треки, за неговото успешно претседавање со 64-то Генерално Собрание. Истовремено, ја користам оваа прилика да ги поздравам ангажманите и напорите и на Генералниот Секретар, г-динот Бан Ки-мун, насочени кон јакнењето на улогата на оваа, наша организација.
Господине Претседател, дами и Господа. На самиот почеток, би сакал да кажам неколку збора во врска со последиците на глобалната финансиска и економска криза и особено за улогата на Обединетите Нации во овој контекст. Глобалната криза економска и финансиска претставуваше предизвик кој можеше ефективно да ги уназади позитивните процеси околу имплементацијата на милениумските развојни цели, борбата за постигнување мир во сите региони. Мислам дека сите ние, земјите членки и самиот систем на Обединетите нации успешно се справувавме со неа.
Навремено и заеднички се изнајдоа адекватни решенија за голем дел од проблемите и беа отпочнати процеси за олеснување на ефектите од кризата, како и за соочување со можни нови, идни кризи. Се презедоа акции за ублажување на најпогодените, согласно акционите планови, и преку соодветна поддршка и соработка, најчесто резултирајќи со успешен пресврт. Да не заборавиме, економската, финансиската, и со  самото тоа и социјалната безбедност, се основата на која почива одржливиот развој, националната и глобалната безбедност и просперитет.
Дами и господа, Се наоѓаме на 5 години од крајниот рок за исполнување и реализација на Милениумските развојни цели. Јасната цел е пред нас - цел пред која не смееме да потклекнеме, сега кога и покрај забавеноста на темпото за нивна реализација, на сите ни е јасно колкав е влогот и кои би биле придобивките.
Го поздравувам исходот од состанок на високо ниво за Милениумски развојни цели одржан минатата недела, на кој се обврзавме да ги зајакнеме напорите до крајната цел.
Република Македонија, како и досега, останува максимално посветена на целосното исполнување на целите и тоа е инкорпорирано на национално ниво во Стратегијата на Владата за економски и одржлив развој, како и националната легислатива која е прилагодена кон актуелните обврски кои произлегуваат од меѓународните документи.
Од друга страна, глобалниот феномен на климатските промени претставува сериозна закана за нашата планета и за нашиот начин на опстојување. Се почестите природни непогоди и хуманитарни катастрофи веќе неколкупати јасно ни ставија до знаење дека природата реагира на неодговорниот однос на човештвото кон неа.
Но, битката за природата не смее да биде само декларативна и да се води на глобално ниво. Таа мора да се случува во секое мало гратче, во секоја држава, со развој и стриктно почитување на националните стратегии. Тие успешни формули потоа треба да бидат преточени во заедничката, глобалната битка за зачувување на нашиот
начин на живот во согласност со потребите на планетата. Република Македонија е целосно подготвена соодветно да придонесе во глобалните напори. Преземаме многу иницијативи.
Вистински сме фокусирани на најдоброто можно оружје во оваа битка, јакнење на свеста, образованието и културата која се однесува на намалување на употребата на електричната до намалување на штетните емисии во атмосферата. Како страна на Рамковната Конвенција за климатски промени, повеќе од една деценија, во мојата земја активно се работи на остварување на целите на истата.
Екселенции, За жал, светот се уште не живее во посакуваниот мир и просперитет. За жал, се уште сме сведоци на секојдневно нарушување на мирот и безбедноста во одредени региони во светот, на стари и замрзнати конфликти, а се забележува и појава на нови тензии во неколку региони во светот. Ако основната институционална и суштинска цел на оваа организација е потребата човештвото да биде поштедено од страдања, војни, конфликти, тогаш треба да се запрашаме дали се доволни напорите кои треба да го обезбедат мирот и просперитетот. Одговорот е не, ниту на глобално ниту на регионално ниво.
Врз суштината на конфликтите, најчесто предизвикани од недостиг на демократски процеси и владеење на правото во одредени региони, сериозно влијание имаат и последиците од глобалната финансиска и економска криза, но и на бавното темпо на исполнување на зацртаните милениумски развојни цели.
Само со промовирање на мирот, човековите права и владеењето на правото, со дијалогот и толеранцијата, можеме да го направиме светот поправично и праведно место за живеење.
Господине Претседател. Во контекст на претходно искажаното, ја поздравувам актуелноста на темата на оваа Сесија, која треба да помогне во креирањето на ефективни одговори на глобалните кризи и да и ја врати улогата на Обединетите Нации во глобалното управување. Треба да се врати изворната идеја на основоположниците на Обединетите Нации, тие ни оставија завет.
Република Македонија силно ги подржува заедничките напори за подобрување на целосната кохерентност на системот на Обединетите Нации.
Сметам дека сите се согласуваме дека беше, и е потребно, редефинирање на функционирањето на системите на Обединети нации, со цел тие на најдобар и на најефикасен начин да одговорат на барањата и приоритетите на земјите членки. Да создадеме високо функционална организација за глобално управување. Организација во која што ќе нема преклопување на мандатите, туку постигнување максимален ефект со соодветно и транспарентно користење на постоечките ресурси.
Екселенции, дами и Господа, делегати,
Република Македонија, уште од своето осамостојување, целосно е посветена на суштински реформи во сите сфери, насочени кон унапредување на демократијата и подобрувањето на животниот стандард на своите граѓани, засновани врз историските традиции на почитувањето на мултиетничкиот соживот, дијалогот и меѓусебното разбирање. Нашите постигања во овој контекст се препознатливи и меѓународно признати. Токму заради тоа, Република Македонија со право очекува датум за почеток на пристапните преговори со ЕУ и покана за членство во НАТО. Ги исполнивме потребните реформи за влез во НАТО, пет години сме земја кандидат за ЕУ, една година сме со позитивна препорака за почеток на преговори со ЕУ. Но, за жал, граѓаните се уште не ги почуствувале придобивките од тоа, а реформите кои не донесоа до пред вратите на овие организации не беа ни малку лесни.
Покрај тоа, мојата земја е активно посветена кон регионалната соработка и градењето на добрососедски односи. Го прифаќа и промовира дијалогот, како единствен начин за надминување на сите отворени прашања во регионот.
Република Македонија сите свои расположиви капацитети ги насочува кон реализирање на врвните стратегиски цели на надворешната политика - интеграцијата на земјата во ЕУ и НАТО. Сакам да напоменам дека пред петнаесет години овде во Њујорк беше потпишана Времената спогодба со нашиот јужен сосед со кој таа се обврза да не го спречува членството на мојата држава во меѓународните и регионалните организации и интеграции.
Но, морам да го споменам фактот дека мојата земја сеуште чека пред вратата на овие две организации заради постапките на нашиот јужен сосед, спротивни на обврските преземени со Времената спогодба. Република Македонија е целосно посветена на процесот на решавање на разликата со Грција во рамките на механизмот воспоставен со Резолуциите на ОН. Станува збор за нашето име, за нашето право на самоидентификација и човечко достоинство. Правиме се што можеме за да имаме блиски и пријателски односи со соседна Грција, со нејзините граѓани. Решението е можно само доколку се почитуваат Повелбата на ОН, нејзините Резолуции, меѓународното право и принципи врз кои почива меѓународниот поредок. Република Македонија и нејзините граѓани заслужија да ги уживаат придобивките од членството во НАТО, и да ги започнат преговорите за интеграција во ЕУ.
Почитувани Екселенции и делегати, Вчера, токму во ОН, со грчкиот премиер остварив средба во насока на градење клима на меѓусебна доверба и разбирање, и се надевам дека како две соседни земји кои живееле и ќе живеат една со друга, ќе успееме да изнајдеме взаемно прифатливо решение. Тоа ќе биде голем чекор за нас, но и голем чекор кон исполнувањето на заедничката визија за целиот наш регион. Морам да ви кажам дека сум охрабрен од тоа како стојат работите во нашиот регион.
Се поинтензивната комуникација и соработка придонесува за подобро разбирање и почитување. Со прифаќање на дијалогот, како единствен начин за надминување на наследените проблеми и отворени прашања, се креира еден нов амбиент. За тоа сведочи и вториот по ред Балкански лидерски форум, оддржан токму тука во Њујорк, пред неколку дена. Полека но сигурно, Балканот си го враќа нарушениот углед. Балканот повторно претендира да стане дел од отворениот европски простор, на кој ќе се почитуваат европските вредности, европските критериуми и европските принципи. Балканот бил и останува Европа.
Господине Претседател, Екселенции, Дами и господа
Дозволете ми да завршам со констатацијата дека Република Македонија верува во Организацијата на Обединетите Нации, верува во постулатите на кои таа почива. Верувам дека таа може да ја зачува стабилноста на меѓународниот поредок и односи и успешно да се справува со сегашните и идни глобални предизвици. Република Македонија е подготвена да го продолжи својот конструктивен придонес во исполнувањето на таа цел. Ви благодарам.

Обраќање на Претседателот на Република Македонија на Самитот за Милениумските развојни цели
Понеделник, 20 Септември 2010

Екселенции, дами и господа,
На почетокот, сакам да се заблагодарам на Генералниот Секретар, и на сите оние инволвирани во подготовката и одржувањето на овој состанок, за нивното лидерство и залагања да не задржат фокусирани на Милениумските развојни цели. Почестен сум што ја имам можноста да се обратам во овој момент кога остануваме обединети во нашата желба да изградиме иднина со повеќе надеж, нова ера на просперитет каде секој ќе ја има шансата да живее со дигнитет.
Почитувани,
Живееме во време кога светот полека излегува од глобалната економска криза. Не смееме да заборавиме дека економската и финансиската криза секогаш е и хуманитарна криза бидејќи носи сиромаштија за премногу луѓе. Бавниот напредок во искоренувањето на екстремната сиромаштија се надоврзува на бројните предизвици како што се конфликтите, недостатокот од храна, зголемувањето на нееднаквоста меѓу земјите и
регионите во светот. Сведоци сме на рапидното зголемување на бројот и интензитетот на природните и од човекот предизвикани катастрофи. Катастрофи кои во услови на забрзани климатски промени резултираат со се повеќе човечки жртви и материјални штети. Катастрофи од кои не се поштедени ниту земјите во развој, ниту развиените земји. Затоа, мора да се дејствува веднаш. Потребна е силна политичка волја. Сите ние знаеме што досега постигнале нашите земји и меѓународните организации. Сите ние сме свесни за предизвиците и задачите кои ни претстојат. Но, не сите земји и региони во светот се соочуваат со еднакви предизвици.
Почитувани,
Регионот на Југоисточна Европа, кон кој припаѓа и мојата земја, постигна видлив напредок во остварувањето на Милениумските развојни цели. За да можам да го констатирам ова, морам да потсетам дека целиот регион, во споредба со состојбата од пред само десет години, постигна драматичен успех. Пред десет години, паралелно со Милениумските развојни цели, нашиот регион излезе од еден трауматичен период. Водени од идејата за заедничка иднина во Европската унија и во НАТО, со свежи сеќавања за мрачниот период на конфликти, сите во регионот почнаа да ги придвижуваат своите општества кон просперитетна севкупна регионална соработка. Сите во регионот се фокусиравме на заедничката цел. Ова беше предуслов и за да се фокусираме на Милениумските развојни цели. И, постигнавме одредени резултати. До каде е Република Македонија во остварувањето на целите? Во областите како што е намалувањето на здравствените ризици и проширувањето на образованието Република Македонија има значителен напредок. Имаме напредок и во унапредувањето на животната средина. Останува констатацијата дека во областите како што се сиромаштијата и партнерството за развој има мал напредок. Има и објаснување зoшто е недоволниот напредок во овие сегменти. За многумина и овде во оваа сала е чудно да слушнат дека делумно причините за несоодветниот развој треба да се бараат во постапките на една земја членка на ЕУ и НАТО. За жал морам да ви кажам дека Република Македонија е попречена во економскиот развој, од својот прв сосед. Имаме наметнат проблем околу името на мојата земја кој освен
на политички план, ни создава сериозни импликации во економскиот развој, во привлекувањето странски инвестиции, нешто што може директно да ја намали сиромаштијата и невработеноста. Македонија 15 години по првото трговско ембарго од Република Грција се соочува со нова блокада која ги нема карактеристиките на ембаргото од деведесеттите, но сепак ги има истите последици. Факт е дека Република Грција е еден од најголемите инвеститори во Република Македонија, но исто така, факт е дека со блокадите во интеграциските процеси, индиректно ни се блокира привлекувањето на други инвеститори и инвестиции. Но, ние не сме обесхрабрени. Веруваме дека наскоро со нашиот сосед ќе најдеме решение кое ќе ни ја обезбеди европската и евроатлантската иднина, а со тоа и благосостојба за нашите граѓани. Ние сме подготвени за тоа.
Почитувани,
Република Македонија останува посветена на намалувањето на сиромаштијата и социјалната исклученост. Затоа, започнавме со подготвувањето на национална стратегија за социјална инклузивност. Сметам дека оваа стратешка рамка ќе ни помогне да ја унапредиме општествената кохезија. Посебно внимание посветуваме на ромската заедница во Република Македонија. Преку “Декадата за вклучување на Ромите 2005-2015“ сакаме оваа ранлива и социјално исклучена заедница од маргините
на општеството да ја интегрираме во сите општествени сфери. Ова е голема задача која ја остваруваме во тесна соработка со агенциите на Обединетите нации. Денес, Македонија може да се пофали со можеби најдобриот третман кон оваа ранлива популација, не само во регионот, туку и многу пошироко. Во Република Македонија, ромската популација има сопствена локална самоуправа, училишта, медиуми и се она што подразбира нормален живот на една заедница. Во Република
Македонија, од нејзината независност до денес, Ромите имаат свои претставници во Парламентот, во Владата, во сите механизми на државната управа. Подготвени сме нашите позитивни искуства и научени лекции да ги споделиме со сите. Во сеопфатното образование се крие клучот на индивидуалниот успех и општествениот напредок. Токму затоа, и основното и средното образование во Република Македонија се задолжителни, а инвестирањето во наобразбата на младите се зголемува од ден во ден. Во Република Македонија спроведен е проектот компјутер за секој ученик.
Свесни сме за синергијата меѓу различните милениумски развојни цели. Забрзувањето на напредокот во една област повлекува забрзување на напредокот и во други области. Ваквата синергија е видлива и во Република Македонија, каде унапредувањето на здравјето на родилките, мајките и децата резултира со ниска смртност кај децата. На тоа се надоврзува и посветеноста во борбата против ХИВ/СИДА, туберкулозата и другите тешки болести. Сепак, постојат прашања кои бараат глобален одговор. Последиците од климатските промени се веќе наша реалност. Затоа, потребна е здружена акција за адаптирање кон климатските промени и намалување на ризиците од катастрофи.
Почитувани,
Во духот на соработката и солидарноста ние сме оптимисти дека Милениумските развојни цели ќе се остварат. Во таа насока ќе продолжиме да бидеме максимално конструктивни.
Ви благодарам.

Предавање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов на Кралскиот институт за меѓународни односи Егмонт во Брисел
Петок, 10 Септември 2010

Почитуван г-дин Етјен Давињон, Ваши екселенции, дами и господа,
Ми претставува вистинска чест и задоволство да се обратам во срцето на Европа, во овој престижен меѓународен институт кој го носи славното име на Ламорал, грофот од Егмонт. Тој беше и е инспирација на сите оние што се стремеле кон слободата и обединувањето. Токму за тоа ќе зборувам и денес.
Пред две децении, со падот на Берлинскиот зид, се отвори хоризонтот на надежта за народите од Источна Европа. Многу од нив сега живеат како граѓани на обединета Европа. Сепак, воените катастрофи на просторите на поранешна Југославија, илјадниците жртви и раселените лица, покажаа дека трагедијата во европската историја не беше завршена. По трагичната последна деценија на XX-от век, се покажа дека на стариот континент насушно му е потребен духот на визионерите и татковците на Нова Европа. И тогаш и сега неопходно потребни се Роберт Шуман, Жан Моне, Конрад Аденауер и сите други градители на визијата за обединета Европа. Следбениците на градителите што ги бришеа европските граници денес имаат нова задача, конечно да ги урнат и границите на Балканот. Балканот е географски и историски интегрален дел на Европа. Европа не може да биде целосна без него.
Овие градители на дело покажаа дека мотото “раздели па владеј” е погубно за Европа. Дека разединета Европа може лесно да стане плен на сопственото минато и разурнувач на сопствената иднина. Дека европскиот напредок и иднина ќе бидат обезбедени само врз основа на визионерскиот и градителски принцип “обедини и предводи”. Само обединета Европа може да биде достоен предводник на слободата и благосостојбата. Само обединета Европа може со успех да настапува на меѓународната сцена и да се носи со глобалните предизвици.
На нашиот регион денес му е потребно она што го нарекувам Pax Europeanae, затоа што самата европска идеја е мировен проект. Визијата за Pax Europeanae, визијата за Република Македонија и целиот регион е поврзана со иманентната потреба од отворен простор. Отворениот простор во кој има слобода на движење на луѓе, идеи, капитал и производи, просторот на отворените граници и отворени умови.
Европа како отворен простор во кој секој со себе ќе ги носи своите права и својот идентитет. Како отворен простор во кој секој ќе биде почитуван за тоа што е, без оглед каде живее и каде работи. Како простор на толеранција и почитување на различностите.
Токму искуствата од минатото укажуваат дека нашиот регион опстојувал во мир тогаш кога бил на отворен простор. Сега е повторно моментот, преку Балканот, европската идеја да продуцира мир и стабилност, како што тоа  генерации државници и визионери во Европа веќе го имаат направено. Или, како што велеше Жан Моне, таткото на модерна Европа:
“Да се гради Европа значи да се гради мир”
Сега, повеќе од било кога порано, на Балканот му треба Pax Europeana. Потврда за тоа е стабилизирачката улога на Европската унија на Балканот.
Бидете уверени дека нема поголема движечка сила на нашите општества од интегративниот процес. Способноста на Европа да влијае врз своето соседство, без притисок, без сила, да ги привлекува соседните држави во своето соѕвездие на демократски и просперитетни држави, е една од најголемите сили на Европа.
На Балканот има премногу историја а премалку географија. Нашиот регион не може самиот да ги победи духовите од минатото. За тоа зборува токму неодамнешната историја.
Пред една деценија, Балканот се уште беше препознатлив по трагедиите на жртвите и стотиците илјади раселени лица. Само преку интеграција на регионот може да се обезбеди вакво нешто да не се повтори.
Болните спомени од тој период се уште се свежи за целиот Балкан, и треба уште да се работи на залечување на раните, зачувување на споменот за тоа што се сторило. Треба уште да се работи за да се дојде до помирување.
Пред една деценија Балканот беше изолиран и од внатре и од надвор, како од меѓународните ембарга, така и од меѓусебните блокади. Блокади што на својот грб ги почувствуваа и македонските граѓани. Се чинеше дека бевме далеку од европските идеали, светлосни години далеку од европските идеали на мир, разбирање и заедништво.
Ситуацијата на Балканот од пред една деценија драматично се промени. За прв пат во историјата, на преминот од XX-от во XXI-от век, во сите држави на Балканот добивме демократски избрани власти. Во таа една деценија од демократизацијата се роди нов дух на соработка. Денес, балканските држави тесно соработуваат на полето на економијата, инфраструктурата и енергетиката. Се развива и продлабочува кооперацијата во однос на безбедноста, заштитата на животната средина и културата. Се почести се автохтоните балкански иницијативи за градење и јакнење на довербата и соработката меѓу балканските народи и општества.
Денес се случува она што пред само една деценија беше незамисливо. Денес земјите од регионот се радуваат на позитивните постигнувања на своите соседи. Успехот на другите на полето на евроатланските интеграции го чувствуваме и како наш успех.
За овој досегашен напредок голема е заслугата на Европската унија, која претставува инспирација за сите нас. За тоа најдобро зборува токму словенечко - хрватскиот модел. Водени од европската идеја, двете соседни земји успешно го избегнуваат маѓепсаниот круг на блокадите. Европската идеја им помогна на двата соседи на европски начин да ги надминуваат разликите.
И ние сме подготвени на европски начин да ги премостиме разликите.
Јас тоа го правам од 12 мај 2009 година, од денот кога стапив на функцијата Претседател на Република Македонија. Од тогаш па до денес, повеќе пати упатив покана за средба на мојот грчки колега, Претседателот Папуљас. Од тогаш па до денес, активно и посветено учествувам на сите глобални, европски и регионални форуми. Република Македонија континуирано придонесува кон безбедноста и стабилноста на регионот. За тоа зборува и нашиот став во однос на Косово.
И покрај тоа што има разлики во европските ставови во однос на Косово, сепак, огромното мнозинство ја прифатија независноста на Косово.
Република Македонија, како одговорен и доследен партнер, ја прифати таа нова балканска и европска реалност. Но, ние не запревме тука. Не само што го признавме Косово, туку веќе развиваме особено блиски односи со најмладата европска држава на полето на економијата, енергетиката и инфраструктурата. Цениме дека прифаќањето на таа нова реалност стабилизирачки влијае на Балканот.
За тоа зборуваат минатогодишниот самити во Валона и годинешниот самит во Призрен, на кои се сретнав со претседателите на Албанија, Косово и Црна Гора. Следната година, во истиот период, јас ќе бидам домаќин на истиот, веќе традиционален формат. Со оглед на заклучоците од претходната средба во Призрен, се надевам дека овој самит ќе биде проширен со присуството на уште два соседи, грчкиот претседател Папуљас и српскиот претседател Тадиќ.
Денес, пред да дојдам во овој престижен институт, остварив средба со Претседателот на Европскиот совет, г-н Ван Ромпуј и го поканив и тој да учествува на самитот идната година. Сметам дека со своето присуство тој ќе ја потврди посветеноста на Европската Унија за развој и унапредување на соработката на Балканот, меѓу европските земји кои заедно си ја градат европската иднина. Таквиот чекор позитивно ќе го надополни нашиот заеднички проект. Тоа воедно е и најдобар доказ дека ја следиме мнозинската политика на структурите кон кои припаѓаме.
Ние сме европски земји и заедно ја градиме европската иднина. Можеби меѓу нас постојат разлики, но имаме и заедничката одредница: уверувањето дека европското семејство на народи не може да биде целосно без нас.
И покрај нашата најдлабока посветеност кон европското заедништво, кон духот на европската демократија, покрај очигледните успеси, има едно прашање кое, за жал, фрла сенка врз севкупниот регионален напредок. Сите сте добро запознаени за попречениот пат на Република Македонија кон евроатланските интеграции. И тоа за еден апсурден спор.
Во изминатите две децении ние покажавме конструктивност и направивме сериозни отстапки. Отстапки што ниту една друга држава не би ги направила. Ги направивме едноставно затоа што веруваме дека добрососедските односи се основа на европската сегашност и иднина.
Уште на самиот почеток на нашата независност, со промената на Уставот од 1992 година, се потврди мирољубивата политика на мојата земја. Се покажа дека Република Македонија нема територијални претензии кон соседните држави и дека нема да се меша во суверените права и во внатрешните работи на други држави.
Но, тоа не ги задоволи барањата на нашиот јужен сосед.
Наместо признавање и интеграција, добивме економска блокада. Во тоа време Република Македонија беше речиси целосно економски отсечена од светот. На север поради меѓународните санкции кон Сојузна Република Југославија. На југ, поради паралелното и унилатерално ембарго што го воведе нашиот јужен сосед за да не принуди да го промениме името и знамето. Цената на грчкото ембарго ја платија македонските граѓани. Цена која може да се мери во милијарди.
Во 1993 година Република Македонија направи суштинска отстапка – прифати да биде примена во Обединетите нации под привремен начин на обраќање, со име кое упатува на веќе непостоечката земја - Југославија. Мојата земја направи уште една отстапка со тоа што прифати да разговара за разликите околу името. Иако природно право е на секоја држават сама да одлучува за своето име, Република Македонија излезе во пресрет на грчките барања. Македонија се согласи да разговара, за да го надмине спорот.
И покрај цврстите уставни и политички гаранции за отфрлање на било какви територијални претензии или мешање во внатрешните работи на соседите, Република Македонија во овој период остана меѓународно изолирана. И покрај исполнетите услови за признавање што беа констатирани од Арбитражната комисија на Конференцијата за Југославија, Македонија остана меѓународно непризната. Како резултат на овој апсурден спор, членството на Република Македонија во Обединетите нации беше одложено за две години. Приемот во Советот на Европа цели четири години, а за полноправно членство во ОБСЕ мојата земја чекаше дури четири и пол години. И сето тоа се случуваше во исклучително турбулентен период на крваво и насилно распаѓање на Југославија.
Во 1995 година, Република Македонија донесе мошне тешка одлука која е незамислива за речиси сите други земји. Одлука за промена на најважниот национален симбол – државното знаме, симбол со кој се поистоветуваат македонските граѓани и стотиците илјади македонски иселеници ширум светот. Симбол кој е длабоко вткаен во македонското историско сеќавање.
Но, тоа повторно не ги задоволи барањата на нашиот јужен сосед.
Природно право и потреба е на секоја земја да има свое име, исто како што правното лице има право и потреба од правен идентитет. Како може правното лице, земјата, без правен идентитет да го исполнува капацитетот за општење со други држави? Како може без идентитет да склучува договори и независно да учествува во меѓународните односи?
И покрај сето тоа, мојата земја излезе во пресрет на грчките барања и на 13 септември 1995 година ја потпиша Времената спогодба. Спогодба која требаше да го отвори патот на Република Македонија во меѓународните организации.
Во Членот 11, став 1 на оваа спогодба конкретно е наведено дека:
...„по стапувањето во сила на оваа Времена спогодба, Првата Страна (Грција) се согласува да не се противи на пристапување или полноправно зачленување на Втората Страна (Република Македонија) во меѓународни, мултилатерални и регионални организации и институции на кои Првата Страна е член, но Првата Страна го зачувува правото да се противи на какво било членство наведено погоре ако и само во случај да Втората Страна е ословувана во таквите организации и институции различно одошто во параграфот 2 на Резолуцијата 817 (1993) на Советот за безбедност на Обединетите нации“.
Република Македонија секогаш се придржуваше до овој договор. Но, и понатаму бевме и се уште сме блокирани. И покрај постигнатите високи стандарди и исполнетите критериуми за членство, денес Република Македонија не е членка на НАТО. Иако барањето за прием го поднесовме согласно Времената спогодба со Грција, сепак во 2008 година, ние не добивме покана со која и формално би постанале дел од Алијансата. Името се користеше и се уште се користи како изговор за блокирање на Република Македонија.
Ваквите чекори не придонесуваат кон градењето на безбедноста и стабилноста на Балканот. Тие не се во духот на европско заедништво, во духот на глобалната посветеност кон помирен и побезбеден свет, духот на кои ние сме целосно посветени. Напротив, со блокирањето на македонското интегрирање се поттикнува безбедносниот вакуум во регионот. Сакам да знаете дека блокадите на интегративните процеси се директни блокади на визијата за Pax Europeanae. Блокадата е иманентна спротивност на целите на ЕУ и НАТО – мирот, безбедноста, стабилноста и благосостојбата. Блокадата е нивна антитеза. Блокадата е антиевропски и антимировен чин. И овој пат, одново, се присетувам на предупредувањето на Жан Моне: "Ветото е длабока причина, а истовремено и симбол на немоќта да се надминат националните егоизми. Најчесто е израз на најдлабоки и безусловни блокади“.
Знаејќи дека визијата за Pax Europeanae го мотивира нашето општество, подготвени сме без одлагање да најдеме решение. Но, решение во рамките на Резолуцијата 817 на ООН од 1993 година. Ние сакаме решение, но само во рамките на Времената спогодба со Грција од септември 1995 година. Ни помалку, ни повеќе од тоа.
Сметаме дека именувањето на нашата нација и јазик воопшто не е предмет на разговорите, бидејќи во резолуциите на Обединетите нации конкретно е наведено дека се разговара само за разликата околу името.
Затоа, сакам да потенцитрам: ниту Република Македонија, ниту Грција имаат ексклузивитет во користењето на придавката македонско или македонски. Ние никогаш не сме имале проблем доколку Грција ги употребува придавките, но имаме проблем кога тоа нам ни се ускратува. Доказ за неискреноста на Грција се последните случувања во врска со македонското претседавање со Комитетот на министри на Советот на Европа. Грција отворено се противеше и сеуште се противи на користењето на терминот „Macedonian Chairmanship“ односно „македонско претседателство“.
Тоа покажува дека некои политичари кај нашиот јужен сосед имаат проблем не само со нашето име туку и со придавката. Придавката која заедно со името го одразува и нашиот идентитет. Покажавме дека сме подготвени да им помогнеме да го надминат тој проблем и да ја прифатат реалноста на Македонија и Македонците.
Подготвени сме на европски начин да ги премостиме разликите. Тоа подразбира и почитување на темелната европска вредност – почитување на индивидуалните слободи и права. Ние сме европска земја и бараме со нас да се однесуваат европски.
Ако покажавме длабоко почитување за сите наши соседи, едноставно бараме да и нашите соседи покажат почит кон нас.
Нашето наследство е европско. Со векови, тоа наследство е поставено во европскиот контекст. Македонија е по дефиниција европска. Република Македонија е населена од луѓе од различни потекла, религии, јазици. Со богатството на оваа разноликост, Македонија е тоа што е. Ние сме посветени на одржувањето на оваа разноликост и на заштитата на граѓанските права на сите наши граѓани. Нашите напори да се интегрираат сите елементи на општествената реалност во Македонија биле многу пати истакнати и пофалени.
Обврска за секоја земја е да не дозволи да се кршат правата на нејзините граѓани, од ниедна страна, ниту од внатре, ниту од надвор. Никој не смее, а и не може, да дозволи со акт на јавното право да се задира во доменот на приватноста, во доменот на индивидуалните човекови права. Правата на самоидентификација и човечко достоинство. Едноставно, невозможно е да се прифати, а уште помалку да се имплементира, решение што ќе има такво дејство.
Затоа, сакам јасно да ви кажам дека никој во Македонија нема никогаш да прифати да разговара за решение што задира во македонскиот идентитетот, во македонскиот јазик и во уставното име на државата. Ние судбински ја доживуваме старата мудрост – nomen est omen – какво е неговото име, таков е и тој. Нашето име одразува суштински дел од нашиот идентитет. А сите знаеме дека народ без идентитет е како дрво без корен.
Подготвени сме без одлагање да најдеме решение. Но, ќе повторам, решение во рамките на Резолуцијата 817 од 1993 година ООН. Ние сакаме решение, но само во рамките на Времената спогодба со Грција од септември 1995 година. Ни повеќе, а ни помалку од тоа. Нашата рака на помирување се уште е подадена.
Убеден сум дека можеме да дојдеме до решение. Можам да ви потврдам дека, за разлика од порано, сега постои позитивна клима. За тоа зборуваат и честите и редовни средби на премиерите на двете земји, како билатерални така и во рамките на меѓународните форуми и самити. Работите се движат кон подобро. Се враќа взаемната доверба меѓу лидерите, која впрочем е подолго присутна меѓу нашите две општества, со исклучок на одредени поединци од двете страни. Останува да се направи значаен напор што ќе не донесе до решението.
Уште нешто. Од Брисел, од срцето на Европа, сакам да пратам јасна порака. Јас верувам дека Европската унија може конкретно да ни помогне. Верувам дека можеме да ги започнеме преговорите за членство во Унијата. Таквиот чекор ќе биде охрабрувачки. Доколку ни се одреди датумот за почнување на преговори, тогаш, убеден сум дека тоа позитивно ќе влијае врз стабилноста на целиот регион. Тоа секако ќе има силен и позитивен ефект не само за Република Македонија туку и за останатите држави во Југоисточна Европа.
Нека целата Европа ја живее Европа.
Мирниот заеднички соживот на различните етнички, религиозни или јазични заедници во Македонија, покрај сите практични секојдневни тешкотии, не е реликт на еден свет кој пропаднал, туку проект на европската иднина. Она што е денес Македонија, тоа е Европа утре. Заедница на заедници, модел на интеграција без асимилација.
Во моменти на економска и финансиска криза, нам ни е потребно да имаме повеќе, а не помалку Европа. Кризата не смее да биде алиби за да запреме на патот на прогресот, да го напуштиме патот кој го зацртаа градителите на Европа. Напротив, токму во услови на криза ние треба да се вратиме на основните принципи кои што го водеа европското обединување, и кои впрочем беа мотив за излез од тогашната криза на европските држави. Успешноста на овие проверени и докажани принципи на солидарност, соработка, отвореност, демократија и човекови права, е најдобрата препорака во услови на една нова криза да се навратиме на тоа мудро решение што го започна обединувањето на Европа.
Ако минатата криза беше надмината со отвореност и визионерство, тогаш навистина нема оправдување за повиците во денешната економска, политичка и морална криза да се реагира со затворање внатре во самите себе. Стравот е разбирлива реакција во вакви услови, но стравот не е добра политика, стравот не е политичка визија во време кога се очекуваат решенија.
Во моменти на криза очекуваме да се создаваат лидери со визија. Во моменти на криза визиите се трасираат. Во денешната криза, европското лидерство треба да гледа не само предизвик, туку и можност.
Тоа е мојата визија за Македонија, за регионот на Југоисточна Европа и за Европа. Тоа е мојата визија за Pax Europeana. Јас верувам во мудроста на Европското лидерство.
Ви благодарам.

Обраќање на Претседателот Иванов на отворањето на конференцијата ЕПЕ ПЕМЦ
Понеделник, 06 Септември 2010

Почитувани присутни, дами и господа. Ми претставува особено задоволство да ве поздравам овде, на брегот на Охридското Езеро. Република Македонија ја има честа да биде домаќин на четиринаесеттата Европска конференција за енергетска електроника и управување во движењето.
Секоја професија има идеал кон кој се стреми. Идеалот на астрофизиката е да го разбере универзумот. Идеалот на медицината е чувањето и унапредувањето на здравјето како физичка, психичка, социјална и економска благосостојба на луѓето. Вашиот идеал е насочување на енергијата на општеството.
Познато е дека вистински двигатели на напредокот се оние поединци кои изнаоѓаат начини како работите да се завршат побрзо, поефективно и поефикасно, без премногу напор.
Ако е тоа вистина, тогаш голем дел од тие поединци денес се тука, меѓу нас, на оваа значајна конференција.
Притоа, Вашата наука носи севкупен благодет, напредок и успех.
Почитувани. Живееме во време кога едно од суштинските прашања е токму ефикасното искористување на енергијата, пред се поради скапата цена која ја плаќаме, во вид на загадување или застој на економијата.
Инвестирањето во развојот на производството, употребата и дистрибуцијата на енергијата се наоѓа високо во агендата на носителите на одлуки во Европа и светот.
Од тоа зависи иднината на нашите енергетски системи. Од тоа впрочем зависи и напредокот и благосостојбата на сите нас и на нашиот заеднички дом, Европа и на човештвото воопшто.
Македонија и Европа денес се соочуваат со енергетска зависност. Македонија, како европска земја, ги разгледува можностите за вклучување во гасоводните системи, како поефикасен и поевтин извор на енергија.
Затоа, сега е вашето време. Од вас го очекуваме одговорот за надминување на енергетската зависност.
Почитувани. Вашата креативност придонесува кон одговорот на уште едно, не помалку важно и горливо прашање.
Глобалното затоплување и глобалните напори за намалувањето на емитирањето на штетните гасови се можеби најголемиот предизвик пред кој е исправено човештвото. Климатските промени се реалност чии последици се чувствуваат насекаде во светот. И во земјите во развој, но и во развиените земји.
Решението треба да се бара во чистата, одржлива технологија за иднината. Технологија втемелена врз обновливите, непресушни извори на енергија. Затоа, како што кажав, сега е вашето време.
Традиционалните извори на енергија, меѓу кои јагленот и водата, се повеќе го отстапуваат местото на новите алтернативни извори на енергија. Извори кои потекнуваат од непресушната човечка креативност.
Токму таа креативност го отвори патот кон искористувањето на соларната енергија. Токму таа креативност и даде замав на употребата на енергијата на ветровите и брановите, на геотермалните води. Но, секој одговор води до нови прашања и предизвици.
На крај, дозволете ми да завршам со следната констатација - не треба да се дозволи Република Македонија и не треба да се дозволи Европа да заостанат зад другите региони во светот. Нашата заедничка иднината е токму во развиената технологија и енергетската електроника.
Европската енергетска зависност и глобалното затоплување се доволно добри причини за усовршување и подобрување на ефикасноста на системите за трансформација и дистрибуција на енергијата.
Само со заеднички напори ќе успееме да ја обезбедиме иднината не генерациите кои доаѓаат.
Ја прогласувам за отворена оваа конференција и Ви посакувам успешна работа.

Обраќање на Претседателот на Република Македонија д-р Ѓорге Иванов по повод 18 август Денот на Армијата на Република Македонија
Среда, 18 Август 2010

Почитувани припадници на Армијата на Република Македонија. Ваши екселенции. Дами и господа. Ми претставува особена чест и задоволство да ве поздравам токму денес, на 18 август, денот на Армијата на Република Македонија. Како Врховен командант, горд сум на Македонската армијата која по својата способност и посветеност ги надминува сите очекувања.
Денес со гордост се сеќаваме и на 18 август 1943 година. Денот кога се формира баталјонот Мирче Ацев, која ја создаде АСНОМската Македонска држава. Армијата која ја ослободи нашата држава и заедно со сојузничките сили застана на браникот на слободата во светот.
Прославувајќи го денот на Армијата, ние се сеќаваме на сите знајни и незнајни херои кои со своето дело не задолжија сите нас. На живите сведоци и учесници во борбата за слободна Македонија но и на оние кои живеат во нашите сеќавања. Верувам дека оваа Армија, овој бастион на храброста и патриотизмот е гордост за сите нив.
Почитувани. Армијата на Република Македонија е еден од темелите на македонската независност и сувереност. Родена во мугрите на македонската демократија, веќе осумнаесет години, АРМ ја варди тешко стекнатата самобитност. Ја чува нашата слобода и слободата на нашите деца. Со тоа одговорно ја исполнува својата задача – да биде суверен гарант на нашиот територијален интегритет, демократијата и слободата на нашите граѓани.
Особено сум горд што Армијата, како еден од столбовите на македонскиот интегритет и самобитност, е ткиво кое ги поврзува сите заедници кои живеат во Република Македонија, независно од етничката и религиозната припадност.
Македонската армија е симбол на војничка солидарност и лојалност кон заедничката татковина Македонија. Таа е горд чувар на традицијата на македонскиот соживот и еден од најголемите промотори на тој наш модел во земјава и во светот.
Почитувани. Иако денес ги славиме 18-те години од формирањето, Армијата одамна го стекна и потврди своето полнолетство.
Соочувајќи се со големи предизвици и спроведувајќи макотрпни и темелни реформи, Македонската Армија денес е еден од предводниците на реформскиот процес. Вие сте пример за тоа како треба да изгледа една современа професионална армија. И многу повеќе од тоа. Македонската армија со своите постигнувања е вистински пример за модернизацијата на современото македонско општество.
Ги исполнивте критериумите за членство во Алијансата. Постигнавте исклучителна професионалност и врвни стандарди во работењето. Токму затоа АРМ е еден од моторите на македонскиот пат кон евроатланските интеграции. Токму вие го носите најголемиот товар на тој заеднички пат. Пат за кој сум уверен дека ќе биде крунисан со полноправно членство во НАТО. За тој ваш напор сме ви благодарни.
Почитувани. Армијата на Република Македонија de facto е составен дел на НАТО. За тоа најдобро зборува учеството во меѓународните мировни мисии. Мисии во кои нашите македонски мировници рамо до рамо со нашите сојузници ги бранат заедничките вредности – мирот, слободата и демократијата. Во остварувањето на оваа голема задача ние ја споделуваме одговорноста со нашите сојузници. Заедно со нив, инвестираме во иднината на ова глобално сојузништво.
За тоа сведочат и припадниците на АРМ од последната ротација во мисијата ИСАФ. Ги поздравувам нашите мировници и им честитам за успешно извршената задача!
За тоа сведочи вклученоста во воените вежби каде припадниците на АРМ редовно се меѓу најпосветените и најистакнатите учесници.
За тоа говорат врвните признанија и одликувања за македонските војници. Признанија доделени од многу политички и воени лидери во светот. Сакам да знаете дека пофалбите упатени кон вас се пофалби за Македонија. Бидете уверени дека вашиот успех го чувствуваме како успех на Македонија.
Почитувани. АРМ ги спроведе реформите и ги исполни критериумите за НАТО. Но, мора да остане посветена и да продолжи по тој пат. Тоа е битка која секогаш одново се бие, секојпат подобро и поуспешно. Припадниците на Армијата во идниот период мора да останат посветени на развојот на способностите. Ќе мора да го одржуваат моралот и да се стремат кон осовременување на борбените постапки кон новите безбедносни ризици.
Македонската Армија ги исполни критериумите за членство во Алијансата. Но, ние не запираме тука. Гордо одиме напред, во континуирано остварување на големата мисија – професионална, технички современа армија која ќе ја брани македонската слобода. Армија која активно ќе придонесува во заштитата и изградбата на слободни и демократски општества.
Без континуирано вложување, стекнатата реформска кондиција може лесно да се изгуби. За да успееме во овој наш потфат, за да ги продолжиме реформите, потребни се финансиски средства. Само така Армијата ќе може доследно да одговори на своите задачи, како во Република Македонија, така и во светот, со нашите сојузници.
Затоа, во наредниот период потребно е да се зголемуваат финансиските средства наменети за Армијата.
Почитувани. Убеден сум дека оваа Армија - знаменосец успешно ќе одговори на сите задачи и предизвици кои стојат пред нас. Убеден сум дека и понатаму ќе бидеме горди на Македонската армија.
Нека е честит празникот на Македонската Армија, 18 Август!
Да живее Армијата на Република Македонија!
Да живее Република Македонија!

 
Почеток < Пред 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 Следно > Крај
Страница 56 од 61