Të nderuar bashkëqytetarë,
Partizanët dhe ne, pasardhësit e tyre, nuk i referohemi rastësisht Kryengritjes së Ilindenit dhe komitëve.
Në fakt, nuk mund të flasim për çlirimin e atdheut dhe të heshtim ose të neglizhojmë vetëmohimin e atyre që u përpoqën me përpjekje mbinjerëzore, por dështuan, të realizonin ëndrrën e një shteti kombëtar.
Nuk mund ta nderojmë shtetësinë dhe të harrojmë sakrificën e gjeneratave që hodhën themelet e saj dhe ndërtuan jetën e tyre në to.
A mund ta kuptojmë të tashmen nëse nuk i njohim dhe nuk i respektojmë idealet, shpresat dhe hapat historikë përmes të cilëve u formua vetëdija jonë kombëtare?
Pikërisht kjo është arsyeja pse 23 Tetori zë vend të veçantë në historinë maqedonase. Me themelimin e Organizatës Revolucionare Maqedonase në vitin 1893, aktivistët më të vetëdijshëm maqedonas e transformuan etjen dhe dëshirën shekullore për liri në punë të organizuar, ndërsa përpjekjen për pavarësi në betejë vendimtare deri në vdekje për shtetin e tyre.
Në kohëra të trazuara historike dhe rrethana të vështira, të shtyrë nga mosbindja maqedonase dhe nevoja e dëshpëruar për një jetë të mirë njerëzore, ata hapën rrugën për luftën revolucionare maqedonase.
Por, çfarë kuptimi ka shënimi i veprës së tyre nëse nuk i çmojmë vlerat për të cilat ata kanë luftuar?
Devotshmëria ndaj paraardhësve ka kuptim vetëm kur idealet e tyre të larta dhe fisnike i përkthejmë në drejtësi, solidaritet dhe përkushtim ndaj të mirës së përbashkët.
Trashëgimia historike nuk është vetëm arsye për krenari, por edhe detyrim moral për të avancuar shtetin, për të mbrojtur dinjitetin njerëzor dhe për të krijuar shoqëri në të cilën ligji, drejtësia dhe morali nuk do të jenë vetëm vlera themelore, por edhe realitet.
Nëse impulsi revolucionar dikur konfirmohej me vetësakrificë për qëllime të larta kombëtare, sot ai vërtetohet me punë të vendosur dhe të ndershme, guxim intelektual dhe vendosmëri për reformat e nevojshme.
Në këto kohë të trazuara, ne po përballemi përsëri me provë historike, për vazhdimin e aspiratës së paraardhësve tanë për një shtet të begatë maqedonas.
Detyra jonë ndaj paraardhësve tanë është të nderojmë kujtimin e tyre, duke u dhënë atyre njohjen e duhur, të veprojmë me përgjegjësi ndaj bashkëkohësve tanë ndaj përgjegjësive dhe detyrimeve tona të punës, ndërsa ndaj gjeneratave të ardhshme – si garantues të së ardhmes së tyre të sigurt.
Le të jetë 23 tetori ditë e lumtur dhe e përjetshme për ne – Dita e Luftës Revolucionare Maqedonase!
Dr. Gordana Siljanovska Davkova
