Sot, më 5 Maj, në Ditën e Gjuhës Standarde Maqedonase, u shpreh urimet e mia të sinqerta të gjithë maqedonasve, gjuha amtare e të cilëve është gjuha maqedonase, kudo që janë, të gjithë folësve, studiuesve dhe dashamirësve të saj.
Gjuha maqedonase është themeli i identitetit dhe veçantisë sonë, dëshmitare e qëndrueshme e vazhdimësisë historike dhe bartëse e trashëgimisë kulturore dhe shpirtërore të popullit maqedonas. Është pasqyrë e brezave të maqedonasve përgjatë shekujve, përmes saj shprehet fryma kombëtare, dhe mbijetesa e saj konfirmon ekzistencën tonë. Paraqet instrument i mrekullueshëm për të shprehur dashurinë dhe idetë, për të krijuar vepra artistike dhe shkencore, vepra të vlefshme dhe vlera të përjetshme.
Nga vepra e vëllezërve të shenjtë Kirili dhe Metodij, përmes mendimit vizionar të Kërste Petkov Misirkov, deri kodifikimi i gjuhës standarde maqedonase në vitin 1945, të përballur me sfidat dhe propagandën, u realizuan aspiratat shekullore maqedonase për shtetin dhe gjuhën e vetë. Ky proces u forcua shkencërisht nga kontributi i jashtëzakonshëm i Blazhe Koneskit, ndërsa u forcua më tej nga botimi i gramatikës së parë në gjuhën maqedonase nga Krume Kepeski në vitin 1946, tetëdhjetëvjetorin e të cilit e festojmë këtë vit.
Gjuha maqedonase nuk është vetëm dëshmi e së kaluarës, por është edhe krijuese thelbësore e zhvillimit shoqëror modern. Prandaj, përdorimi i saj i saktë dhe dinjitoz, si dhe zbatimi konsistent i Ligjit të Përdorimit të Gjuhës Maqedonase, përbëjnë themelin e një shteti funksional demokratik.
Sot, më shumë se kurrë, detyrimi ynë është i qartë: ta ruajmë, kultivojmë dhe avancojmë gjuhën maqedonase.
Misioni i saj qoftë i përjetshëm! Le ta ruajmë dhe ta mbrojmë nga mohimi, sepse pa të nuk jemi ata që jemi, as nuk do të mbetemi ata që jemi!
Gëzuar 5 Majin!
